• Er zijn nu 3870 jeugd- en jongerenwerkers verdeeld over grofweg 2650 fte.
• Er zijn bijna 4 miljoen kinderen en jongeren van 4-23 in Nederland.
• Op de totale Nederlandse jeugd is in Nederland 1 fulltime jongerenwerker beschikbaar voor 570 jongeren, en 1 jeugdwerker op 2750 kinderen.

• Gemiddeld bereikt 1 fulltime jongerenwerker nu 78 jongeren, en 1 kinderwerker 115 kinderen.
• Samen bereiken ze nu 162.000 jongeren en 67.500 kinderen (tussen de 4-18/23).
• Er is behoefte aan 1000 extra fulltime professionals.
• Gemeenten zetten steeds meer in op tijdelijke projecten. De structurele voorziening is afgenomen van 75% naar 65%.
• Politie en gemeente zijn de belangrijkste samenwerkingspartner van het jongerenwerk.
• Jongerenwerkers doen minder uitvoerend werk (was 90% van de werkzaamheden) en meer coördinerend werk: nu 75%.
• 40% van de 1135 accommodaties is slecht onderhouden te klein of geeft overlast.
• Vacatures zijn lastig te vervullen:het aanbod goed opgeleide en ervaren werkers is krap.
• Driekwart van de jeugd- en jongerenwerklocaties is meer dan 3 dagdelen per week open, ‘s middags en s avonds. In het weekend is bijna alles dicht. Dat wordt als probleem ervaren. Oorzaak: te weinig geld voor formatieplaatsen, veel parttimebaantjes. Jeugd- en jongerenwerkers zelf zijn altijd mobiel bereikbaar.
• 343.000 kinderen groeien op in gezinnen onder de armoedegrens.
• Op 1 januari 2008 groeiden er 710.359 kinderen op in een eenoudergezin.
• Het percentage allochtone jeugd in een éénoudergezin steeg met 54%.
• De vraag naar opvoedondersteuning stijgt.
• 107.200 kinderen en jongeren tussen de 0 en 17 jaar wordt jaarlijks mishandeld.
• 48.800 jongeren stopten in 2008 met hun opleiding.
• Er zijn 6000 zwerfjongeren.

Bron: http://www.mogroep.nl/index.php?p=420614

BIZARRRRrrrr…. :S
(gevonden via: http://www.ymmud.nl/)

Hier mijn TRP over politiek vs social media…
Lees hieronder de hele paper.. deze is ook terug te vinden op de pagina: Crossmedia

Definitie social media
Hieronder staat een definitie van social media die ik vond via google. Deze definitie is naar mijn idee zo compleet mogelijk en geeft daarnaast uitleg over de begrippen binnen de definitie.

‘Social Media’ is de verzameling van toegankelijke online media waar mensen kunnen delen, waarderen en creëren; de uitkomsten hiervan kunnen op hun beurt door mensen verrijkt en geconsumeerd worden, wat kan leiden tot gemeenschapsvorming.

‘Toegankelijke’
Met toegankelijk word bedoeld dat de basisfunctionaliteit van het sociale medium open staat voor iedereen die er gebruik van wil maken. Men moet zonder betaling of andere barrière (in welke vorm dan ook) kunnen participeren.

‘Online media’
Online media zijn alle informatie- en kennisplatformen die zich op het internet (wereldwijde web) bevinden. Vaak worden in relatie tot Social Media, websites en tools genoemd.

‘Mensen’
De kern van Social Media zijn de gebruikers. Er bestaat geen Social Media zonder actieve participatie van mensen van vlees en bloed.

‘Delen’
Eén van de activiteiten op het scala aan Social Media is delen. Delen is gedefinieerd als het overbrengen, op welke manier dan ook, van meningen, bestanden, verhalen, kennis, interesses, informatie, ervaringen, perspectieven enzovoorts tussen gebruikers.

‘Waarderen’
Een andere activiteit op Social Media is het waarderen; het geven van een publiek en herkenbaar waardeoordeel aan de content op de Social Media.

‘Creëren’
Nog een activiteit op Social Media is het actief plaatsen, toevoegen, aanpassen en op andere manier ‘maken’ van zaken Deze drie activiteiten kunnen gezien worden als een samenvatting voor het scala aan activiteiten die te vinden zijn op de Social Media. Ze geven bovendien aan dat Social Media voor een groot deel afhankelijk is van actieve participatie door mensen.

‘Verrijkt’
Waar delen, waarderen en creëren onder actieve participatie vallen zijn er ook passieve vormen van participatie te vinden op de Social Media. Verrijken betekent het aanscherpen en doorontwikkelen van de contributies die door anderen zijn gedaan op de Social Media.

‘Geconsumeerd’
Niet iedereen is even actief op de Social Media, het consumeren is de meest passieve vorm van participeren op deze media. We verstaan onder deze term dan ook het lezen, bekijken en beluisteren van de contributies en verrijkingen op de Social Media, het lezen van reacties op een weblog bijvoorbeeld.

‘Gemeenschapsvorming’
Een internet gemeenschap (of community) is een vorm van Social Media, bovendien is een dergelijke gemeenschap op het internet vaak de bron, dan wel het gevolg, van een Social Medium. Onder deze gemeenschappen vallen de Social Media waar mensen met dezelfde interesses en/of belangen zich kunnen verzamelen en met elkaar kunnen communiceren. (http://www.scribd.com/doc/15037/Definitie-Social-Media02)

Definitie politiek
Politiek is de (per definitie onvolmaakte) wijze waarop in een samenleving de belangentegenstellingen van groepen en individuen tot hun recht komen – meestal op basis van onderhandelingen – op de verschillende bestuurlijke en maatschappelijke niveaus. Waar de scheidslijn loopt tussen het politieke en het ethische en sociale is een vraag waar veel verschil van mening over bestaat. De meeste wetenschappers erkennen dat er sprake moet zijn van enig potentieel tot het gebruik van macht of geweld om een vraagstuk als politiek te bestempelen — bij het beslissen van een politiek conflict is meestal sprake van een verplaatsing van macht van de ene groep of persoon naar een andere groep of persoon. (http://nl.wikipedia.org/wiki/Politiek)

Mash-up
Wat mij opvalt als ik beide definities naast elkaar zet, is dat social media en politiek elkaar in definitie prima aanvullen (mash up). Van politiek wordt namelijk gezegd: “Politiek is de (per definitie onvolmaakte) wijze waarop in een samenleving de belangentegenstellingen van groepen en individuen tot hun recht komen.” dit sluit goed aan op de eerste regel uit de definitie van socal media: “‘Social Media’ is de verzameling van toegankelijke online media waar mensen kunnen delen, waarderen en creëren;”. Deze twee gegevens laten eigenlijk zien dat “social media” het antwoord kan zijn op de doelstelling van politiek. Want waar kunnen alle groepen en individuen beter hun belangentegenstellingen tot hun recht laten komen dan op een toegankelijke online media platform?

Deze eerste conclusie uit mijn research paper zal de basis zijn voor mijn verdere onderzoek. Want ondanks deze definities elkaar prima versterken ben ik erg benieuwd over hoe dit zich in de praktijk ontwikkeld. Ik wil daarom onderzoeken hoe deze conclusie zich binnen Nederland ontwikkeld. Waarom binnen Nederland? Omdat er wereldwijd verschillende staatsvormen zijn met verschillende soorten politieke stelsels. Om inhoudelijk te kunnen kijken naar de waarde van social media vs politiek richt ik me hierom op de Nederlandse vorm: een combinatie van een constitutionele monarchie en een parlementaire democratie (Tromp. B. 2002, Wetenschap der politiek, University Press, Amsterdam blz 316-318). Dit wil zeggen: We zijn een monarchie, maar “de macht” ligt (indirect) grotendeels bij “het volk” in de vorm van een representatieve democratie. “Het volk” kiest een representatie groep vertegenwoordigers, om namens hen het land te besturen. Hier ligt denk ik ook een interessante link naar social media.

Ons land telt namelijk 16.521.463 inwoners waarvan een groot gedeelte mag stemmen, waarvan er 150 in de tweede kamer zitten en 75 in de eerste kamer. Deze mensen moeten het land besturen op basis van wat de mensen die hun hebben gekozen vinden. Maar hoe kunnen de gekozen mensen in (vooral) de tweede kamer weten wat er speelt in het land? Ze kunnen niet al deze inwoners langsgaan om hun mening te vragen. Daarom zou het interessant zijn om al deze mensen bij elkaar te kunnen krijgen om over belangrijke zaken te kunnen praten. Maar, waarom zouden mensen willen praten over verschillende onderwerpen die waarschijnlijk meer dan eens niet relevant zijn voor de hele bevolking? Wellicht ligt hier een kans voor social media. Er zou op basis van interesse, woonplaats, werk, enz kunnen worden gekeken naar welke thema’s voor welk individu interessant zou kunnen zijn. Want wanneer politiek gaat over de belangen van een individu, zal de individu er ook meer moeite voor willen doen om bijvoorbeeld mee te denken of zijn mening te willen geven. Dit blijkt wel uit de onderzoeken van Chris Aalberts .

Daarnaast is er nog een element binnen dit geheel, namelijk de complexiteit van sommige thema’s die de politiek bespreekt. Op het blog van Aalberts beschrijft hij dat voor sommige problematiek gewoon geen antwoorden zijn (http://chrisaalberts.blogspot.com/2009/05/onoplosbare-politieke-problemen.html). Althans, geen oplossende antwoorden. Ondanks sommige politici beweren van wel. Ga nu eens na wat dit voor een leek betekend. Neem een als voorbeeld een leek die wordt gevraagd om een oplossing te bedenken voor de economische crisis. Als er al een antwoord uit komt zal het naar alle waarschijnlijkheid geen antwoord zijn wat daadwerkelijk de crisis kan stoppen. Met andere woorden, als het experts, professoren, economen niet lukt, laat staan dat het dan kan worden opgelost door een leek.

Voorbeelden uit de praktijk
Om antwoord te vinden op mijn vraag: Kan social media bijdragen aan politieke particpatie van burgers? Heb ik onderzoek gedaan, naar wat er op het moment al gebeurd op het web qua politiek. Na het in toetsen van “politiek” op google, werd ik overspoelt met websites die allemaal wel iets te maken hadden met politiek. Na wat rond klikken kwam ik sites tegen waarvan ik in eerste instantie dacht dat ze best waardevol zouden kunnen zijn. Bijvoorbeeld: www.ikregeer.nl . De Titel van deze website spreekt me aan, omdat alles er op wijst, dat dit de ultieme participatie site zou zijn. Helaas blijkt dit in de praktijk minder waar. De site is overigens prima om informatie te vinden over kamerstukken en Kamervragen. Verder kwam ik tegen: http://kamertweets.nl/ . Op deze site komen alles tweets van twitterende politici samen. Grappig en naar mijn idee wel een goede ontwikkeling dat politici twitteren. Zo maak je de politiek in ieder geval wat transparanter. Op youtube kwam ik dit kanaal tegen: http://www.youtube.com/user/eparticipatie Het idee vind ik opzich niet verkeerd, alleen toch krijg ik niet het idee dat het echt werkt. Als ik de bijhorende site bekijk: http://eparticipatie.nl/ valt het me op dat bij geen één van de berichten een reactie is gepost.

Wel zijn er een aantal mensen die een profiel hebben aangemaakt, maar als ik die even door spit zijn het vooral betrokkenen, politici of andere belanghebbende die zich hebben aangemeld. Een leuke vraag zou nu zijn: Waarom participeren er bijna geen mensen op deze site? Werkt het niet duidelijk? Kennen mensen de site niet? Is er wel belangstelling? Ook op hyves kom ik wat politieke zaken tegen. Zo ook deze hyves: http://debaters.hyves.nl/ Wat me hieraan opvalt is dat mensen hier WEL meedoen. Nu vraag ik me natuurlijk af, waarom wordt hier wel geparticipeerd?: Mijn antwoord hierop is dat mensen het binnen no time doorhebben of iets “echt” is of niet. Bij de meeste site’s van gemeentes, overheden, politici, enz merk je al snel dat de mensen achter de site iets van je willen of dat ze enkel hun boodschap over willen brengen (http://www.trouw.nl/opinie/podium/article1822848.ece) . Mensen zien dit en prikken er dwars door heen. Daarnaast is de ruimte om te participeren vaak minimaal. Op een hyves pagina als de eerder genoemde http://debaters.hyves.nl/ ontstaat echt iets. Geen politieke verhalen maar gewoon de realiteit. Hier willen mensen dus ook aan bijdrage en over mee denken, dat hier verschillende motieven voor kunnen zijn blijkt wel uit de afstudeerscriptie over online Participatie van Melle Gloerich (http://www.glowrich.com/wp-content/uploads/2008/09/scriptie-melle-gloerich-online-participatie.pdf) hij beschrijft overzichtelijk wat de Intrinsieke motivatie en gradaties van extrinsieke motivaties zijn voor online participatie.

Visie
Mijn visie op social media vs politiek is dat er grote kansen liggen voor de maatschappij. Door het internet kunnen mensen 24 uur per dag op de hoogte blijven van de ontwikkelingen op politiek gebied. Door social media platforms op internet kunnen ze hier ook 24 uur per dag over discussiëren, ideeën delen en bijdragen aan ontwikkelingen. Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat een bepaalde groep mensen die stemt op een bepaalde partij niets meer of minder is dan een community. Deze mensen zouden zich dus prima via social media kunnen verengingen om hun stem, hun visie te versterken aan de hand van de visie van andere binnen de community. Zoals mooi is beschreven op het blog van trouw.nl kunnen community’s een soort van 3e kamer vormen op internet. Politici zullen hiervoor alleen wel een andere kijk op hun werk moeten ontwikkelen. Ze zullen zich bewust moeten worden dat er veel belangrijke informatie op het net te vinden is en dat er veel potentiële meedenkers zich bevinden op fora en social network sites.

Wat mij opviel na wat rond surfen, is dat politici vooral online zijn rondom verkiezingen, of wanneer er iets speelt waar ze nauw bij betrokken zijn, maar de oprechte interesse en het “luisteren” naar het volk ben ik helaas zelden tegen gekomen. Hier liggen in mijn ogen dus echt kansen. Een tip die ik aan politici zou willen geven zijn:

- Onderschat de kracht van social media niet. Achter elk internet persoon/karakter staat een fysiek persoon. Mensen die vaak met beide benen in het land staan. Luister naar deze mensen en durf de dialoog aan te gaan.

Daarnaast denk ik ook dat de “macht” van de burgers groter wordt. Sommige spreken zelfs over een directe democratie . Hier zet ik persoonlijk mijn vraagtekens bij, maar ik denk wel dat politiek steeds overzichtelijker zal worden door internet. Google kondigde in 2006 al een dienst aan (binnen 5 jaar) die het mogelijk maakt om uitspraken van politici na te trekken (http://tweedekamer.blog.nl/algemeen/2006/10/05/politici_onderschatten_internet). Er zal dan dus makkelijk na te trekken zijn of politici hun beloftes na komen. Maar ook het stem gedrag van kiezers zal mede door social media en het internet bepaald worden. Denk aan websites als: http://www.stemwijzer.nl/. Meer dan een miljoen mensen hebben bij de laatste verkiezingen gebruik gemaakt van deze site .

Conclusie
De conclusie van mijn onderzoek naar de centrale vraag: Kan social media bijdragen aan politieke particpatie van burgers? is dat social media wel degelijk kan bijdrage aan de politieke participatie van burgers. Social media bied een platform om de ervaring uit te wisselen, de dialoog aan te gaan en om draagvlak te creëren (Dijk, J.A.G.M. van (1997) Nieuwe media en politiek. Informatie- en communicatietechnologie voor burgers, politici en ambtenaren. blz 17) . Site’s als: http://www.politix.nl/ , www.stemwijzer.nl en http://www.denationaledialoog.nl/ zorgen voor meer en meer transparantie. Sites als http://www.podjepolitiek.nl/ en http://nos.nl/politiek24/ doen hier nog een schepje boven op door de mogelijkheden van internet optimaal te benutten door middel van het werken met podcasts en live video streams. Zeker wanneer politiek partijen het aandurven om te luisteren naar het volk en breder durven te denken dan de huidige manier van communiceren zal social media een prominentere plaats krijgen binnen de huidige besluitvorming.(http://politiekonline.wordpress.com/2009/05/07/sociale-netwerken-schuiven-in-de-toekomst-in-elkaar/)